فریده

برای حضرت صدیقه طاهره سلام‌الله‌علیها

شد سایه‌ی بزرگان در سایه‌ی تو روشن
خورشید از نگاه پر مهر تو مبرهن
بی تو چه بود دنیا غیر از اجاق سردی
تو آمدی و جوشید این خاک در شکفتن
آنچه به نام زن بود بی‌روح بود، تن بود
تو آمدی و دادی معنا به واژه‌ی زن
ای رفعت فریده! در سایه‌سار لطفت
دنیا گرفته ماوا عقبا گرفته مامن
از فرط کند ذهنی ای مهر عالم‌آرا
برخاست روبرویت گردی به نام دشمن
هر شعر آبداری در مدح توست نارس
گفتند اگر چه غرّا، در وصف توست الکن
آن چاره یاب هرچه بیچاره کیست؟ جز تو
بیچاره تر ز هر چه بیچاره کیست؟ جز من
#مهرداد_مهرابی
آذر۱۴۰۴